



Η είδηση: Εξαφανίστηκε κάποιος πυροσβέστης και οι αρμόδιες αρχές τον αναζητούν, εξετάζοντας πληροφορίες και ευρήματα από κάθε πηγή. Περισσότερα εδώ: https://www.naftemporiki.gr/society/2052685/exafanisi-pyrosvesti-stis-serres-to-simeioma-poy-afise-o-45chronos-kai-ta-eyrimata-toy-smart-watch/
Τα ευρήματα από το cloud του smart watch
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα ευρήματα που ανέκτησαν οι αρμόδιες αστυνομικές αρχές από το cloud του smart watch του 45χρονου πυροσβέστη και τα οποία δείχνουν τις διαδρομές που έκανε το τελευταίο διάστημα αλλά και την ψυχολογική του κατάσταση. Εκτός από τις συνηθισμένες διαδρομές που έκανε ο 45χρονος ως περιπατητής στο όρος Μπέλες, εντοπίστηκε μια ακόμα διαδρομή, η οποία δεν ήταν σε αυτές που ακολουθούσε συνήθως ,και η οποία έχει μπει επίσης στο «μικροσκόπιο» των υπηρεσιών αλλά και των ομάδων που τον αναζητούν στο όρος. Επίσης φαίνεται πως ο 45χρονος τις τελευταίες ημέρες κοιμόταν ελάχιστα, δηλαδή το πολύ δύο με τρεις ώρες κάθε βράδυ. Μάλιστα το βράδυ πριν εξαφανιστεί, δηλαδή το βράδυ της Δευτέρας 22 Δεκεμβρίου ο 45χρονος είχε κοιμηθεί μόλις μία ώρα και ένα τέταρτο.
Η βαθύτερη διάσταση της είδησης
Η αξιοποίηση δεδομένων από το smartwatch του εξαφανισμένου πυροσβέστη στις έρευνες, πέρασε –δικαίως– ως ένα παράδειγμα του πώς η τεχνολογία μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη σε κρίσιμες στιγμές. Τα δεδομένα ύπνου, κόπωσης και διαδρομών ενδέχεται να προσφέρουν στοιχεία εκεί όπου ο χρόνος και η αβεβαιότητα πιέζουν.
Όμως η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί –και δεν πρέπει– να σταματά στην ανακούφιση της στιγμής. Γιατί το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι απλώς μια ιστορία τεχνολογικής χρησιμότητας. Είναι ένα σύμπτωμα μιας βαθύτερης μετάβασης: από την τεχνολογία ως εργαλείο, στην τεχνολογία ως υποδομή ζωής.
Ας δούμε τι ακριβώς συνέβη, χωρίς συναισθηματισμούς. Ένα σώμα παρήγαγε βιομετρικά δεδομένα. Τα δεδομένα αποθηκεύτηκαν σε cloud. Και στη συνέχεια έγιναν προσβάσιμα και αξιοποιήσιμα από τρίτους.
Αυτό, από μόνο του, δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Είναι όμως πολιτικά σημαντικό.
Τα δεδομένα που συλλέγουν τα σύγχρονα wearables δεν είναι απλώς «μετρήσεις υγείας». Είναι δείκτες εσωτερικής κατάστασης: κόπωσης, αντοχής, στρες, ρυθμού ζωής. Με άλλα λόγια, είναι δεδομένα για το πότε και πώς ο άνθρωπος είναι πιο ευάλωτος. Και όταν τέτοια δεδομένα συλλέγονται συνεχώς, αποθηκεύονται κεντρικά και συσχετίζονται, παύουν να είναι αθώα.
Η τεχνολογία δεν μένει ποτέ στην καταγραφή. Προχωρά στην ανάλυση, και από εκεί στην πρόβλεψη. Σήμερα βλέπουμε πότε κοιμόμαστε λίγο. Αύριο προβλέπεται πότε θα εξαντληθούμε. Μεθαύριο, το σύστημα δεν θα περιμένει να συμβεί. Θα παρεμβαίνει προληπτικά. Όχι με απαγορεύσεις, αλλά με «φροντίδα», ειδοποιήσεις, ρυθμίσεις, ήπια καθοδήγηση.

Εδώ γεννιέται κάτι νέο: όχι έλεγχος, αλλά αρχιτεκτονική συμπεριφοράς.
Η ανθρώπινη βούληση δεν καταργείται. Απλώς λειτουργεί σε έδαφος που διαμορφώνεται από συστήματα τα οποία γνωρίζουν πότε είμαστε κουρασμένοι, πιεσμένοι ή δεκτικοί. Η επιλογή παραμένει «δική μας», αλλά δεν γεννιέται σε ουδέτερες συνθήκες. Και αυτό είναι το νέο πεδίο ισχύος στον 21ο αιώνα.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι τεχνοφοβικό. Κανείς σοβαρός δεν προτείνει την κατάργηση των έξυπνων συσκευών ή των εφαρμογών υγείας. Το ζήτημα είναι πολιτικό: ποιος ελέγχει αυτά τα συστήματα, πότε επιτρέπεται η παρέμβαση, και αν μπορούμε να αποσυνδεθούμε χωρίς κοινωνικό ή οικονομικό κόστος.
Αν η μη συμμετοχή σε τέτοια συστήματα συνεπάγεται μειονεκτήματα στην εργασία, στην ασφάλιση, στην εκπαίδευση ή στην πρόσβαση σε υπηρεσίες, τότε η «εθελοντική χρήση» είναι προσχηματική. Και αν τα δεδομένα του σώματος –και στο μέλλον του εγκεφάλου– αντιμετωπίζονται ως απλός πόρος, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό αλλά βαθιά θεσμικό.
Χρειαζόμαστε, λοιπόν, μια καθαρή πολιτική στάση:
Επιστρέφοντας στο αρχικό περιστατικό: ναι, η τεχνολογία μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια. Αλλά μόνο αν παραμείνει εργαλείο. Όχι αν μετατραπεί σε αόρατη υποδομή που ανασχεδιάζει τη ζωή χωρίς δημόσιο διάλογο.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα έχουμε τέτοιες τεχνολογίες. Θα τις έχουμε. Το ερώτημα είναι αν θα τις κυβερνήσουμε δημοκρατικά — ή αν θα μάθουμε να ζούμε μέσα σε αυτές χωρίς να τις καταλαβαίνουμε.
Αυτό δεν είναι θέμα μέλλοντος. Είναι θέμα παρόντος.
Γι’ αυτό, με αφορμή το περιστατικό του πυροσβέστη, θα ξεκινήσουμε τη δημοσίευση στην «Επόμενη μέρα» www.iepomenimera.gr μίας σειράς άρθρων με γενικό τίτλο: «Για την Ανθρώπινη Αυτονομία στην Εποχή των Ενσωματωμένων Συστημάτων». Θα αρχίσουμε από τα σημερινά wearables και θα καταλήξουμε στα εγκεφαλικά εμφυτεύματα του Έλον Μασκ και στα ενσωματωμένα/νευρωνικά συστήματα. Στο τέλος, θα διατυπώσουμε ένα κείμενο πολιτικής πρότασης που θα αποτελέσει βάση για περαιτέρω συζήτηση. Γιατί, ο αγώνας κατά του ψηφιακού ολοκληρωτισμού δεν περιορίζεται στον προσωπικό αριθμό και την ηλεκτρονική ταυτότητα. Αυτά είναι η αρχή!
Ακολουθείστε.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Και εμείς αναρωτιέμαστε: Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε ... Η επίσημη εκδοχή είναι ευλογιά.
Το βίντεο που ανάρτησα αποτέλεσε την αιτία να «ψάξω» το θέμα.
Παρακάτω σας εξηγώ, όσο πιο απλά μπορώ, το τελικό συμπέρασμά μου: χωρίς πλήρη ψηφιακό μετασχηματισμό, η παραγωγή καλλιεργημένου κρέατος δεν θα μπορούσε να περάσει από το ερευνητικό στο βιομηχανικό στάδιο· θα παρέμενε κατά βάση σε πειραματικό/ερευνητικό επίπεδο.
Πρώτα, θα αναλύσω τους όρους: Ο ψηφιακός μετασχηματισμός ορίζεται ως η ενσωμάτωση ψηφιακών τεχνολογιών σε όλες τις λειτουργίες ενός οργανισμού, μεταβάλλοντας ριζικά τις παραγωγικές διαδικασίες, τα επιχειρηματικά μοντέλα και τη λήψη αποφάσεων. Η παραγωγή καλλιεργημένου κρέατος αποτελεί μία σύνθετη βιοτεχνολογική διαδικασία, η οποία βασίζεται στην καλλιέργεια ζωικών κυττάρων σε ελεγχόμενο περιβάλλον.
Η διασύνδεση των δύο εννοιών είναι δομική: η παραγωγή τεχνητού κρέατος σε βιομηχανική κλίμακα είναι πρακτικά ανέφικτη χωρίς προηγμένα ψηφιακά συστήματα.
Στη συνέχεια θα εξηγήσω το ρόλο των ψηφιακών τεχνολογιών στην παραγωγική διαδικασία.
Τεχνητή Νοημοσύνη και Μηχανική Μάθηση. Η ΤΝ αξιοποιείται για: τη βελτιστοποίηση της κυτταρικής ανάπτυξης, τη μείωση του κόστους των θρεπτικών μέσων, την πρόβλεψη αποδόσεων και αστοχιών. Παράδειγμα εταιρείας: Mosa Meat (Ολλανδία) - Χρησιμοποιεί αλγορίθμους μηχανικής μάθησης για την ανάλυση δεδομένων από πειραματικές καλλιέργειες, μειώνοντας τον αριθμό φυσικών πειραμάτων και επιταχύνοντας την καινοτομία.
Αυτοματισμοί και Βιομηχανικά Πληροφοριακά Συστήματα. Οι βιοαντιδραστήρες απαιτούν: συνεχή έλεγχο παραμέτρων, υψηλή ακρίβεια, επαναληψιμότητα. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω SCADA συστημάτων, αυτοματισμών και ψηφιακών πρωτοκόλλων. Παράδειγμα εταιρείας: UPSIDE Foods (ΗΠΑ).Έχει αναπτύξει πλήρως αυτοματοποιημένες μονάδες παραγωγής, όπου η ανθρώπινη παρέμβαση περιορίζεται σε εποπτικό ρόλο.
Internet of Things (IoT). Αισθητήρες συλλέγουν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο σχετικά με: pH, οξυγόνωση, θερμοκρασία, κυτταρική πυκνότητα. Τα δεδομένα αυτά τροφοδοτούν κεντρικά ψηφιακά συστήματα λήψης αποφάσεων. Παράδειγμα εταιρείας:
Aleph Farms (Ισραήλ) Εφαρμόζει IoT αισθητήρες για συνεχή παρακολούθηση της μικροδομής του ιστού, διασφαλίζοντας σταθερή ποιότητα προϊόντος.
Ψηφιακά Δίδυμα (Digital Twins). Τα ψηφιακά δίδυμα επιτρέπουν: προσομοίωση της παραγωγικής διαδικασίας, δοκιμή εναλλακτικών σεναρίων, μείωση ρίσκου κατά την κλιμάκωση. Παράδειγμα εταιρείας: BlueNalu Χρησιμοποιεί ψηφιακές προσομοιώσεις για τη βελτιστοποίηση παραγωγής καλλιεργημένων θαλασσινών
Ψηφιακή Ιχνηλασιμότητα και Κανονιστική Συμμόρφωση. Η συμμόρφωση με αυστηρά ρυθμιστικά πλαίσια απαιτεί: πλήρη ψηφιακή καταγραφή δεδομένων, ιχνηλασιμότητα πρώτων υλών και διαδικασιών. Ορισμένες εταιρείες εξετάζουν και λύσεις blockchain.
Στρατηγική Σημασία του Ψηφιακού Μετασχηματισμού. Είναι ολοφάνερο ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός: λειτουργεί ως καταλύτης κλιμάκωσης, μειώνει το μεταβλητό κόστος παραγωγής, μετατρέπει το καλλιεργημένο κρέας από εργαστηριακή καινοτομία σε βιομηχανικό προϊόν.
Η παραγωγή τεχνητού κρέατος συνιστά παράδειγμα σύγκλισης βιοτεχνολογίας και ψηφιακών τεχνολογιών. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός αποτελεί όχι απλά υποστηρικτικό στοιχείο, αλλά δομική προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα και τη μαζική εφαρμογή της συγκεκριμένης τεχνολογίας.
Σε θεωρητικό επίπεδο, το καλλιεργημένο κρέας μπορεί να θεωρηθεί προϊόν της Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης, όπου η βιολογία, η πληροφορική και η μηχανική συνυπάρχουν σε ένα ενιαίο παραγωγικό σύστημα.
Έχεις πλέον καμία αμφιβολία γιατί «τρέχουν» συγχρόνως και με τις ίδιες ταχύτητες 1.- ο απόλυτος ψηφιακός μετασχηματισμός, 2.- οι «ελλείψεις» στην αγορά και τα υψηλά κόστη του αληθινού κρέατος και των άλλων προϊόντων της γης, δηλαδή η σπάνις των φυσικών διατροφικών αγαθών 3.- η σταδιακή εξαφάνιση της τάξης των παραγωγών (γεωργών-κτηνοτρόφων) και 4.- η παραγωγή και προσφορά τεχνητού κρέατος, για να καλύψει τις ανάγκες που οι ίδιοι που το «προσφέρουν» φρόντισαν μεθοδευμένα να δημιουργήσουν;
Οι Βρετανοί αντιστέκονται στην υποχρεωτική ηλεκτρονική ταυτότητα του Στάρμερ.
Με τις υπογραφές τους ανάγκασαν τη Βουλή να συζητήσει τις αντιρρήσεις τους.
Γεώργιος Αποστολάκης

Τι συνέβη
Τι σημαίνει αυτό (προς το παρόν)
Εμείς θα παρακολουθούμε το θέμα και θα σας ενημερώνουμε.
Περισσότερα μπορείτε να δείτε στο σύνδεσμο:

Γεώργιος Αποστολάκης, Αντιπρόεδρος ΑΠ ε.τ.
Α.- Τι είναι η “ψηφιακή ακεραιότητα”
Ο όρος digital integrity (γερμ. digitale Unversehrtheit, γαλλ. intégrité numérique) αναφέρεται στην αντίληψη ότι κάθε άτομο έχει θεμελιώδες δικαίωμα, όχι μόνο στην ιδιωτικότητα και στην προστασία των δεδομένων του, αλλά και στην προστασία της “ψηφιακής του υπόστασης”, δηλαδή της συνολικής του ταυτότητας και ύπαρξης στον ψηφιακό κόσμο. Η έννοια αυτή περιλαμβάνει στοιχεία όπως:
Με άλλα λόγια, η ψηφιακή ακεραιότητα αντιπροσωπεύει έναν διευρυμένο πυρήνα ατομικών δικαιωμάτων, που αναγνωρίζει πως «η ζωή μας» πλέον δεν είναι μόνο υλική ή φυσική, είναι και ψηφιακή.



Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: info@iepomenimera.gr