



Καθώς πλησιάζει το 2026, μια νέα χρονιά ανοίγεται μπροστά μας. Μαζί της όμως κουβαλά και παλιά, βαριά ερωτήματα: Θα συνεχίσουμε να αδιαφορούμε για όσα συμβαίνουν γύρω μας ή θα πάρουμε επιτέλους θέση;
Ο Όσιος Παΐσιος προειδοποιούσε με λόγο απλό αλλά βαθιά αληθινό: «Να μη θέλουμε να βγάλει ο άλλος το φίδι από την τρύπα, για να έχουμε εμείς την ησυχία μας. Αυτό είναι έλλειψη αγάπης» . Η αδιαφορία δεν είναι ουδετερότητα. Είναι στάση. Και συχνά, μια στάση που βολεύει, προστατεύει την προσωπική μας άνεση και αφήνει τα δύσκολα “στους άλλους”.
Ζούμε σε μια εποχή ραγδαίων αλλαγών. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός προχωρά, όχι πάντα με διαφάνεια ούτε με σεβασμό στην ελευθερία του προσώπου. Σταδιακά, δικαιώματα περιορίζονται, επιλογές στενεύουν, και όμως η μεγάλη μάζα παραμένει σιωπηλή. «Εγώ θα φτιάξω την κατάσταση;» λένε πολλοί. Κι έτσι, η σιωπή γίνεται συνενοχή.
Ο Άγιος Παΐσιος τόνιζε ότι υπάρχουν στιγμές που η σιωπή είναι λάθος και γεννά ευθύνη. Όταν απειλούνται η πίστη, η ελευθερία, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τότε η παρρησία δεν είναι ακρότητα – είναι χρέος. Όχι με φανατισμό ή μίσος, αλλά με αλήθεια, διάκριση και αγάπη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η αδιαφορία απέναντι σε ειρηνικές πρωτοβουλίες, όπως η καμπάνια συλλογής υπογραφών της Κίνησης «ΕΞΟΔΟΣ», δεν είναι κάτι αμελητέο. Κανείς δεν κατηγορεί όσους φοβούνται ή διστάζουν. Όμως η καλοπροαίρετη κριτική είναι αναγκαία: αν δεν στηρίξουμε έμπρακτα ό,τι μπορεί να διαφυλάξει ελευθερίες και δημοκρατικές δυνατότητες, τότε ποιον περιμένουμε να το κάνει για εμάς;
Ο Όσιος Παΐσιος έλεγε ότι ο καθένας πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί ανθρώπινα και τα υπόλοιπα να τα αφήνει στον Θεό, για να έχει ήσυχη τη συνείδησή του. Αυτό ίσως είναι το μεγάλο ερώτημα στο κατώφλι του 2026: θα έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας ή απλώς μια ήσυχη ζωή;
Εύχομαι το νέο έτος 2026 να μας βρει πιο ξύπνιους, πιο υπεύθυνους, πιο ενωμένους. Με λιγότερη αδιαφορία και περισσότερη αγάπη που γίνεται πράξη. Καλή και ευλογημένη χρονιά σε όλους.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλες και όλους.
Τα Χριστούγεννα δεν είναι απλώς μια εορτή συναισθημάτων ή συμβολισμών, αλλά θεολογικό γεγονός πρώτου μεγέθους: ο Ἄσαρκος Λόγος του Θεού προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση, χωρίς σύγχυση και χωρίς διαίρεση, για τη σωτηρία του ανθρώπου και την ανακαίνιση ολόκληρης της κτίσης. Ο Θεός εισέρχεται ελεύθερα στην ιστορία, όχι για να καταργήσει τον άνθρωπο, αλλά για να τον θεραπεύσει, να τον ελευθερώσει και να του αποκαταστήσει το πρόσωπο και την ελευθερία του. Μέσα στο σκοτάδι του κόσμου γεννιέται το φως της αλήθειας που δεν εξουσιάζει, αλλά σώζει.
Σε αυτό το πνεύμα απευθύνω θερμές ευχές σε όλους τους φίλους που με ακολουθούν, και ιδιαίτερα σε όσους συμπορεύονται με το «Κίνημα κατά του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού» eksodos.gr. Ο αγώνας για ψηφιακή ακεραιότητα, ανθρώπινη ελευθερία και σεβασμό του προσώπου είναι βαθιά συνδεδεμένος με την ίδια την αξία του ανθρώπου, όπως αυτή αποκαλύπτεται στη Γέννηση του Χριστού.
Ο αγώνας για ψηφιακή ακεραιότητα, ιδιωτικότητα και πραγματικά δικαιώματα δεν είναι ουτοπία· είναι αναγκαίος και εφικτός. Η ελπίδα δεν είναι αφελής. Τροφοδοτείται από πράξεις και παραδείγματα: στην Ελβετία οι πολίτες έχουν υπερασπιστεί έμπρακτα τα δικαιώματά τους μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο κοινωνικές και νομικές αντιστάσεις απέδειξαν ότι η ψηφιακή παντοδυναμία δεν είναι ανίκητη.
Αυτά τα παραδείγματα αποδεικνύουν ότι όταν οι κοινωνίες ενημερώνονται, οργανώνονται και επιμένουν, μπορούν να πετύχουν.
Ας βαδίσουμε στο νέο έτος με πίστη, συνείδηση και συλλογικό αγώνα. Όπως ο Λόγος έγινε σάρκα για να ελευθερώσει τον άνθρωπο, έτσι και εμείς μπορούμε να αγωνιστούμε για έναν ψηφιακό κόσμο με ελευθερία, αλήθεια και αξιοπρέπεια.
Καλά Χριστούγεννα και ένα φωτεινό, αγωνιστικό και γι’ αυτό ελπιδοφόρο Νέο Έτος.
Ποια Ελλάδα θέλουμε;
Θέλουμε έναν πολίτη που ελέγχει την τεχνολογία ή μια τεχνολογία που ελέγχει τον πολίτη;
Γεώργιος Αποστολάκης, Αντιπρόεδρος ΑΠ ε.τ.

Η ψηφιακή ταυτότητα και ο προσωπικός αριθμός έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Δεν είναι λίγοι αυτοί που προβληματίζονται και είναι αντίθετοι κυρίως στην υποχρεωτικότητα που συνοδεύει αυτά τα ψηφιακά εργαλεία. Συζητούμε σήμερα όχι απλώς μια τεχνική ρύθμιση. Συζητούμε μια βαθιά συνταγματική αρχή: εάν ο πολίτης έχει το δικαίωμα να υπάρχει χωρίς να είναι υποχρεωμένος να είναι ψηφιακός.
Στον 21ο αιώνα, η ανθρώπινη υπόσταση έχει πλέον δύο διαστάσεις: την φυσική και τη ψηφιακή. Και αυτή η ψηφιακή διάσταση χρειάζεται προστασία, όρια και εγγυήσεις. Αυτό ονομάζουμε ψηφιακή ακεραιότητα.

Φίλε και αδελφέ μου, καλέ και ανυποψίαστε.
Εσύ που απορείς και λες: Τι πάθανε όλοι αυτοί, που φωνάζουν κατά του Προσωπικού Αριθμού και της νέας ψηφιακής ταυτότητας; Δεν θέλουν ασφάλεια, ταχύτητα εξυπηρέτησης κ.α. που λένε ότι θα μας εξασφαλίσουν;

Από τη «Βίβλο του Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025» (έκδοση του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης) πληροφορούμαστε ότι στόχος της Κυβέρνησης είναι ο πλήρης, ο απόλυτος ψηφιακός μετασχηματισμός κάθε πτυχής της ζωής του πολίτη, δημόσιας (κοινωνικής) και ιδιωτικής (οικονομικής). Υπάρχει ένα στρατηγικό σχέδιο με το όνομα «Ψηφιακή Ελλάδα», για το οποίο ελάχιστα γνωρίζει ο ελληνικός λαός, που σταδιακά, βήμα προς βήμα, οδηγεί στον πλήρη ψηφιακό μετασχηματισμός της ζωής μας.

Στο πρώτο μας editorial
καταλήγαμε ως εξής:
7. Χωρίς αμφιβολία, «ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι». Οι εξελίξεις πιέζουν. Η προθεσμία για την υποχρεωτική επιβολή της νέας Ηλεκτρονικής, Ψηφιακής, Ταυτότητας με αναγκαίο συνοδό της τον Προσωπικό Αριθμό εκπνέει σε ενάμιση χρόνο. Το «Κοινό Πασχάλιο» σε λίγους μήνες θα γίνει πράξη. Οι Οικουμενιστές κληρικοί «τρέχουν» φανερά και απροκάλυπτα την ένωση «των Εκκλησιών». Ήδη στη σύνοδο του Κολυμπαρίου αναγνώρισαν εκκλησιαστικότητα στους, κατά τους Αγίους Πατέρες, αιρετικούς. Ο Μεγάλος Πόλεμος και ο τοπικός με την Τουρκία είναι επί θύραις. Όλοι μιλάνε για μια επικείμενη μεγάλη οικονομική κρίση και έλλειψη αγαθών (σιτοδεία). Κι εμείς, ο λαός, απροετοίμαστοι για την επόμενη ημέρα αυτών των φοβερών γεγονότων και αλλαγών, «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα».
Συμπληρώνουμε σήμερα, καταληκτικά:
8. Βέβαια, ηγέτης και οδηγός του Γένους μας δεν είναι άλλος από το Χριστό και βοηθός μας η Παναγία Μητέρα του. Αυτοί ήταν στο διάβα των αιώνων τα φυλακτήριά μας. Και σήμερα, παρόλη την αποσύνθεση του κρατικού, πολιτικού και κοινωνικού ιστού της Χώρας μας γίνεται φανερά αντιληπτό σε όλους ότι, αν η Κυρία Θεοτόκος αποσύρει την Αγία Σκέπη της, αυθωρεί διαλυόμεθα. Ωστόσο, η προστασία τους υλοποιείται και δι’ ανθρώπων που κατά καιρούς ο Θεός χαρίζει στο Γένος. Οι χρηστοί λ.χ. αυτοκράτορες και βασιλείς και διάφοροι διοικητές που δόξασαν τον ρωμαίϊκο ελληνισμό εν καιρώ ελευθερίας, η Φιλική Εταιρία, οι κλέφτες και αρματωλοί εν καιρώ δουλείας αποτελούν έκφανση αυτής της προστασίας τους. Γι’ αυτό πρέπει και εμείς να αγωνιούμε και να εργαζόμεθα για την Πίστη και την Πατρίδα, διότι δεν αρκεί μόνο η θεωρητική πίστη. Πρέπει και να συνεργούμε και εμείς κατά το «συν Αθηνά και χείρα κίνει»!

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: info@iepomenimera.gr